Evelki zamannarda,

Taa eski Balkannarda

Varmiş bir girgin Çoban,

Pek zenginmiş, çalışkan.

Ama bir yıl borannar,

Kırları yakar lüzgӓr

Bereketi aldılar,

Yaşamak oldu pek aar.

Zor geçmiş kış ayları,

Azaldıp sürüleri.

Çobanın saabiliindӓ

Sade üç koyun kalmış,

Onnarı da çimenӓ

İi umutlan çıkarmış.

Güneşӓ o yalvarmış,

Ani taa tez geçsin kış,

Erisin kaba kaarlar,

Uyansın taazӓ otlar.

Bir bakêr, canavarlar,

Görünerlӓr uzaktan,

Yaklaşêrlar duşmannar,

Dişlӓr keskin ayazdan!

Dizinӓ kondu Çoban:

‘Hatırlı göktӓ Allaam,

Brakma oolumu üüsüz,

Sürümü da kuzusuz!

Bu gün emini kablet,

Olacek ölӓ adet

Hem bendӓ hem oolumda,

Oolumun oollarında:

Yılkyazın çimenindӓ

Bir kuzu kesilecek

Da kurban verilecek’.

Bir da bulutlar daaldı,

Gök üzü aydınnandı,

Güneşin oklarında

Ayoz Georgiy göründü.

O kondu taa suuk topraa,

Nerdӓ döşeli biyaz kaar.

Elini o kaldırdı,

Canavarlara baardı:

‘Gidin siz uzak daaya,

Bulun orada imӓӓ!’

Canavarlar gittilӓr.

Durgundu ayaz lüzgӓr.

Başını iiltti Çoban,

Büük şenniklӓn doldu can.

Taa bir iş büülü olmuş,

Nerdӓ Ayoz durgunmuş,

Orada saklı kıymet,

Er altından şılamış.

Çoban açıp kıymeti,

Almış altın leftleri

Da geldiynӓn küüyünӓ,

Daatmış herbir saabiya.

Toplamış aylesini,

Kuzuların en iisini

O emin kurban kesmiş

Hem üz yıl taa yaşamış.

Bu gündӓn gagauzlar,

Şeremet çorbacılar,

Korunsunnar sürülӓr

Hem paalı bereketlӓr,

Büük tutêrlar bir yortu,

Hederlez adı onu.

 Avtor Elena Mokanu.